Tien jaar lang daalde het aantal woninginbraken in Nederland, jaar na jaar, tot het in 2025 op
het laagste niveau sinds 2012 uitkwam. In de eerste maanden van 2026 keerde die lijn voor het eerst
om. Dit artikel zet de cijfers op een rij, en legt uit waarom twee betrouwbare bronnen voor
hetzelfde jaar verschillende getallen geven.
In het kort
- 2025: 21.567 geregistreerde woninginbraken — het laagste aantal sinds 2012
- Tien jaar: een daling van ruim 64.000 in 2015 naar iets meer dan 21.500
- 2026: in de eerste vijf maanden 8.618 tegen 8.290 een jaar eerder: bijna 4% meer
- Let op: CBS en politiecijfers tellen net iets anders; verschillen van enkele tientallen zijn normaal
De daling in cijfers
Volgens CBS-cijfers liep het aantal woninginbraken terug van 64.890
in 2015 naar 22.340 in 2024. De tussenliggende jaren laten een vrijwel onafgebroken daling zien:
55.720 (2016), 49.330 (2017), 43.025 (2018), 39.585 (2019), 30.685 (2020), 23.615 (2021), 24.450
(2022) en 22.825 (2023).
Voor 2025 komt een analyse van politiedata uit op 21.567 inbraken, 808
minder dan het jaar ervoor en het laagste aantal sinds 2012. Ten opzichte van 2012 is dat een
daling van ongeveer 75%.
De ommekeer in 2026
In de eerste vijf maanden van 2026 registreerde de politie 8.618 woninginbraken, tegen 8.290 in
dezelfde periode van 2025. Dat is 328 meer, bijna 4%, en daarmee de eerste stijging na tien jaar
daling.
Een half jaar is geen trend. Een stijging van 4% na een daling van 66% brengt het niveau nog
lang niet terug bij dat van vijf jaar geleden. Wat het wel doet, is het einde markeren van de
vanzelfsprekendheid dat het cijfer elk jaar lager wordt.
Waarom twee bronnen niet hetzelfde zeggen
Voor 2024 noemt het CBS 22.340 inbraken en komt de analyse van politiedata op 22.375. Dat
verschil van 35 is geen fout van een van beide. Registraties worden op verschillende momenten
bevroren, en er zijn definitiekwesties: telt een poging mee, telt een inbraak in een berging mee,
hoe wordt een zaak geteld die later wordt geherclassificeerd?
Voor het beeld maakt het niets uit — een verschil van 35 op ruim 22.000 is verwaarloosbaar. Het
is wel een reden om cijfers uit verschillende bronnen niet door elkaar te gebruiken in één reeks,
en om te wantrouwen wanneer ergens een heel precies getal zonder bron wordt genoemd.
Wat de cijfers níét zeggen
- Niets over jouw straat. Landelijke cijfers zijn een optelsom; de spreiding
binnen een gemeente is groter dan die tussen provincies. - Niets over pogingen. Een mislukte inbraakpoging leidt lang niet altijd tot een
melding, terwijl juist die pogingen laten zien waar beveiliging werkt. - Niets over ongemelde gevallen. Wat niet wordt aangegeven, staat in geen enkel
cijfer. Bij inbraak is de meldingsbereidheid hoog omdat een claim aangifte vereist, maar volledig is
het nooit.
Waar het risico het hoogst is — en waarom dat niet de grote steden zijn →
Veelgestelde vragen
Waarom daalde het aantal inbraken zo sterk?
Daar is geen enkele oorzaak voor aan te wijzen. Betere bouwregelgeving voor nieuwbouw, meer gecertificeerd hang- en sluitwerk, keurmerken, buurtinitiatieven en veranderingen in wat er te halen valt — de daling loopt parallel aan al die ontwikkelingen tegelijk.
Is de stijging in 2026 reden tot zorg?
Het is een reden om niet aan te nemen dat de daling vanzelf doorgaat. Het niveau ligt nog altijd ver onder dat van tien jaar geleden.
Welke bron moet ik aanhouden?
Voor een reeks over meerdere jaren: één bron, consequent. CBS voor de lange lijn, politiecijfers voor het meest recente jaar. Meng ze niet binnen dezelfde grafiek zonder dat erbij te zetten.
Hoeveel inbraken worden opgelost?
Het ophelderingspercentage bij woninginbraak ligt laag ten opzichte van de criminaliteit als geheel. Dat is een van de redenen dat preventie in dit domein zo zwaar weegt: de kans dat een zaak wordt opgelost is klein.
Cijfers zijn geregistreerde woninginbraken. Ze zeggen niets over het risico voor een individuele woning en zijn geen voorspelling.