De camera van je buren filmt jouw tuin: wat je kunt doen

Een camera aan de gevel van de buren die net iets te veel jouw kant op staat, is een van de
meest voorkomende burenergernissen van dit moment. De
Autoriteit Persoonsgegevens (AP) zegt zelf dat zij veel klachten ontvangt over
camera’s van buren
, en heeft in september 2025 aangekondigd
een preventieve aanpak van deurbelcamera’s te willen. Dit artikel gaat
over de andere kant van dat verhaal: wat je kunt doen als jij degene bent die gefilmd wordt.

In het kort

  • De regel: de camera van je buren mag in principe jouw bezittingen en de openbare weg niet filmen
  • De uitzondering: het mag alleen als zij daar een goede reden voor hebben én die kunnen aantonen
  • Stap 1: ga in gesprek — vaak is het probleem in overleg opgelost
  • Als dat niet lukt: buurtbemiddeling of de wijkagent, en daarna het Juridisch Loket, een klacht bij de AP of de rechter

Wat je kunt doen als de camera van de buren jouw tuin filmt1. Ga in gesprek; 2. Vraag bemiddeling; 3. Zet juridische stappenWat je kunt doen als de camera van de buren jouw tuin filmtDe Autoriteit Persoonsgegevens beschrijft drie oplopende stappenGa in gesprekVraag waarom de camera hangt, geef aan wat je denkt dat hij filmt, en vraag of je de beelden magbekijken.Vraag bemiddelingBuurtbemiddeling via je gemeente, de wijkagent, of een mediator.Zet juridische stappenHulp van het Juridisch Loket, een klacht bij de Autoriteit Persoonsgegevens, of naar de rechter.123Stappen zoals de Autoriteit Persoonsgegevens ze beschrijft op “Gefilmd worden door de camera van een anderhuis”.

Wat mag de camera van je buren?

De AP formuleert het zo: “In principe mag deze camera de openbare weg en/of
bezittingen van u en andere buren niet filmen. Dit mag alleen wanneer diegene daar een goede reden
voor heeft, en dit kan aantonen. Bijvoorbeeld omdat er veel wordt ingebroken in jullie buurt.”

Let op de bewijslast: die ligt bij degene die de camera ophangt. Jouw buren moeten kunnen
onderbouwen waarom het nodig is dat hun camera verder kijkt dan hun eigen erf — niet andersom.
Tegelijk is “ik voel me bekeken” op zichzelf geen juridisch argument; het gaat erom wat de camera
daadwerkelijk in beeld brengt.

Stap 1: ga in gesprek

De AP noemt het gesprek nadrukkelijk als eerste stap: “Het kan zijn dat de
camera niet aanstaat of dat uw buren u niet filmen. Misschien is het probleem dus in overleg
eenvoudig op te lossen.”
Dat is geen beleefdheidsformule. Veel camera’s staan standaard
groothoek ingesteld en de eigenaar heeft simpelweg nooit gekeken wat er precies in beeld valt.

De AP geeft drie concrete vragen om te stellen: vraag waarom je buren een camera hebben
opgehangen, geef aan wat je denkt dat zij filmen en vraag of dat klopt, en vraag of je de beelden
mag bekijken. Die laatste is de nuttigste — hij maakt van een vermoeden een feit, in beide
richtingen.

Blijkt de camera verkeerd afgesteld, dan kun je je buren wijzen op de privacyregels: hun camera
mag alleen hun eigen bezittingen filmen, en de meeste camera’s hebben instellingen om delen van het
beeld af te schermen met een privacyfilter.

Lees welke regels er precies gelden voor een camera →

Stap 2: bemiddeling

Komen jullie er samen niet uit, dan zijn er volgens
de AP drie routes voordat het juridisch wordt:

  • Buurtbemiddeling, als je gemeente dat aanbiedt. Dit is gratis en werkt bij dit
    type conflict vaak goed, juist omdat het niet over gelijk krijgen gaat maar over een werkbare
    afspraak.
  • De wijkagent vragen te bemiddelen.
  • Een mediator inschakelen.

De reden dat deze tussenstap er staat is praktisch: je blijft naast deze mensen wonen. Een
conflict dat via bemiddeling wordt opgelost, kost je de relatie niet.

Stap 3: juridische stappen

Blijft het probleem bestaan, dan noemt de AP drie mogelijkheden: hulp
vragen aan het Juridisch Loket, een klacht indienen bij de Autoriteit Persoonsgegevens, of naar de
rechter gaan.

Realistische verwachting bij een klacht: de AP handelt klachten af volgens haar eigen procedure
en kan niet elke individuele burenkwestie oppakken. Dat de AP veel van deze klachten ontvangt en
inzet op een preventieve aanpak van deurbelcamera’s, zegt iets over de
omvang van het probleem — maar het betekent niet dat er per klacht een handhavingstraject
volgt.

Wat je alvast kunt vastleggen

Mocht het toch die kant op gaan, dan helpt het als je je zaak hebt gedocumenteerd:

  1. Noteer wanneer de camera is geplaatst en waar hij precies op gericht staat.
  2. Maak een foto vanaf jouw kant waarop de positie en de kijkrichting van de camera zichtbaar
    zijn.
  3. Houd bij wanneer je het gesprek bent aangegaan en wat daar is afgesproken. Bevestig een
    afspraak per bericht, zodat er iets op papier staat.
  4. Bewaar eventuele reacties van je buren.

Veelgestelde vragen

Mag de camera van mijn buren mijn tuin filmen?

In principe niet. De AP stelt dat zo’n camera de openbare weg en/of bezittingen van buren niet mag filmen, tenzij daar een goede, aantoonbare reden voor is.

Mag ik een camera afplakken of verdraaien?

Nee. Aan andermans eigendom komen is geen oplossing en kan je zelf in de problemen brengen. Volg de route van gesprek, bemiddeling en zo nodig juridische stappen.

Wat als de camera een dummy blijkt te zijn?

Een dummycamera maakt geen opnames en verwerkt dus geen persoonsgegevens, waardoor de AVG niet van toepassing is. Ervaar je er toch hinder van, dan is dat een burenrechtelijke kwestie in plaats van een privacykwestie — buurtbemiddeling is dan de aangewezen route.

Kan ik eisen dat de beelden worden verwijderd?

Als de AVG van toepassing is, heb je privacyrechten ten aanzien van beelden waarop je herkenbaar bent. Begin met het verzoek bij je buren zelf; komt daar niets uit, dan zijn het Juridisch Loket en de AP de volgende stappen.

Helpt het om de politie te bellen?

De wijkagent kan bemiddelen, en de AP noemt dat ook expliciet als mogelijkheid. Voor handhaving van de privacyregels zelf is de AP de bevoegde instantie, niet de politie.

Dit artikel is algemene informatie, geen juridisch advies. Voor je eigen situatie kun je terecht bij het Juridisch Loket, de Autoriteit Persoonsgegevens of een jurist.

Bronnen